Moeten we af van het idee dat “de Bijbel het Woord van God is”?

Volgens Alain Verheij zouden we af moeten van het idee dat “de Bijbel het Woord van God is”. Maar waarom zouden we dat moeten? Wat zou er mis zijn met de Bijbel? Verheij geeft wat voorbeelden, maar duidelijk lijkt toch wel dat je niet zomaar een willekeurige zin uit de Bijbel kunt pakken en die letterlijk moet toepassen. De Bijbel is een boek waarvan iedere zin in het verband gelezen moet worden om deze te kunnen begrijpen.

Vervolgens zou volgens Verheij Bijbellezen “kwalijk kunnen uitpakken” waarbij hij verwijst naar de Nashville-verklaring. Maar velen zullen erkennen dat de Bijbel geen ruimte laat voor andere seksuele relaties dan die in het monogame huwelijk tussen man en vrouw.

Verheij noemt daarna als voorbeelden de wijze waarop satan in de woestijn de Here Jezus verzoekt. Maar wie deze Bijbelgedeelten (Matth. 4:1-11; Lukas 4:1-13) over de verzoeking goed doorleest zal het volgende opvallen: Eén keer doet de satan een voorstel zonder uit het O.T. te citeren. En twee keer citeert satan een tekst uit het OT. En drie keer wijst de Here Jezus de voorstellen van satan af. Want duidelijk is, dat blijkt wel uit het tekstverband, dat satan het O.T. willekeurig citeert.

Het is in dit verband opvallend dat de Here Jezus satan terechtwijst, niet door op Zijn gezag als de Zoon van God te wijzen, maar door op een goede wijze uit het O.T. te citeren.

Tot slot doet Verheij iets opmerkelijks: het lijkt erop alsof hij de Bijbel en Jezus Christus tegen elkaar uitspeelt. Het lijkt erop alsof hij de Here Jezus van de Bijbel wil losweken. Want “Christus is het Woord van God”. En “niet het bijbeltje waarmee ik door het land trek, al is het kostbaar en is de Bijbel natúúrlijk het boek dat ik meeneem als ik maar één werk mag meenemen naar een onbewoond eiland. Nee, het Woord van God is een persoon.”

De redeneringen van Verheij roepen bij mij toch wat vragen op. Want waarom zou nu juist uitgerekend de Here Jezus, het Woord van God, zo vaak citeren uit O.T. citeren? Niet alleen tegenover satan, maar ook tegenover Zijn tijdgenoten. Tegenover de zgn. Emmausgangers “verklaarde Hij [=Jezus] hun wat er in al de Schriften over Hem [=Jezus] geschreven stond, en Hij [=Jezus] begon bij Mozes en de Profeten.” (Lukas 24:27). Waarom zou Jezus dit hebben gedaan als de Bijbel niet Gods Woord zou zijn? Waarom zou Jezus dit hebben gedaan? Had Hij niet veel beter of gemakkelijker op de Emmausgangers hebben kunnen wijzen op het feit dat Hij, de gekruisigde maar nu opgestande Heer, naast hen loopt?

Verheij eindigt met de woorden: “Echt geloof overstijgt het zwart op wit, overstijgt het onpersoonlijk papier, overstijgt het gestolde woord, want het lééft.

Echt gelooft is gebaseerd op het “zwart op wit”. Merk op hoe vaak de Here Jezus en de apostelen de uit het O.T. citeren om hun geloof te verduidelijken. Het papier waarop de Bijbel geschreven c.q. gedrukt is mag dan onpersoonlijk zijn, de Goddelijke woorden zeker niet. “Overstijgt het gestolde woord, want het lééft“. Wat Verheij daarmee bedoelt is mij niet geheel duidelijk. Als ik Johannes 3:16 lees, dan zie ik daarin toch meer dan “gestolde woorden”. In die woorden hoor je immers de levende Christus als het ware levendig tot je spreken. De woorden “gestolde woord” komen erg negatief over, maar belangrijker, geven niet het respect en eerbied waarmee de Here Jezus en de apostelen om gingen met het op schrift gestelde Woord van God.

Niet voor niets schrijft Paulus:

“Zo is dan het geloof uit het horen, en het horen door het woord van Christus.” (Romeinen 10:17)

“Het woord van Christus wone rijkelijk in u, zodat gij in alle wijsheid elkander leert en terechtwijst en met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen zingende, Gode dank brengt in uw harten.” (Kolossenzen 3:16)

De apostel Paulus schrijft verder in 2 Timotheus 14-17: “Blijf gij echter bij wat u geleerd en toevertrouwd is, wèl bewust van wie gij het hebt geleerd, en dat gij van kindsbeen af de heilige schriften kent, die u wijs kunnen maken tot zaligheid door het geloof in Christus Jezus. Elk van God ingegeven schriftwoord is ook nuttig om te onderrichten, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid, opdat de mens Gods volkomen zij, tot alle goed werk volkomen toegerust.

Persoonlijk hecht ik dan toch meer waarde aan de woorden van Paulus. Bovendien: als de Here Jezus, de Zoon van de levende God, de Bijbel citeerde, wie zou ik dan zijn om dat niet te doen? Want Christus leren kennen, dat gaat alleen maar door het biddend bestuderen van het schriftwoord.

Om de betekenis van het schriftwoord (door Verheij “gestolde woord” genoemd) moet je moeite doen. De Engelse Bijbelleraar A.W. Pink zei: “No verse of Scripture yields its meaning to lazy people.” (Geen vers uit de Bijbel geeft zijn betekenis aan luie mensen).

De woorden van kerkvader Augustinus zij hier van toepassing: “Als je alleen dat gelooft in het Evangelie wat je goed vindt, en de verwerpt wat je niet goed vindt, dan geloof je niet in het Evangelie, maar in jezelf“.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.