“Geloofsworsteling bij homo’s” (EO)

Een artikel in het EO-blad Visie over de geloofsworsteling bij homoseksuelen. Deze worsteling moet ongetwijfeld zwaar zijn. Interessant zijn de volgende citaten:

Toch kwam ik er niet helemaal uit. Want de tekst die vaak aangehaald wordt door tegenstanders van een homoseksuele relatie – Romeinen 1 – wordt heel verschillend uitgelegd. Zo zou Paulus dit gedeelte geschreven hebben in een context waarin een monogame relatie tussen twee mannen of twee vrouwen nog niet bestond. Dus daar kon hij niet op doelen. Daarbij is het de vraag of de dingen die Paulus aan een specifieke gemeente in die tijd schreef, een op een gelden voor iedereen die anno 2019 leeft. En dan zijn er nog mensen die stellen dat je alles wat in de Bijbel staat, letterlijk moet opvatten en dat je je er ook aan moet houden. Maar dan is mijn vraag: waarom houden we ons dan niet aan een heleboel andere wetten en aanwijzingen?

Ik realiseer me dat er mensen zijn die moeite hebben met het feit dat ik een relatie heb. En dat begrijp ik, die moeite had ik zelf ook! Maar laten we elkaar geen pijn doen door de ander te veroordelen. Kijk verder dan de keuze die ik maak. Kijk naar mijn hart en het geloof in Jezus, want daar gaat het om. Ik denk dat eenheid onder christenen een hoger doel is dan de vraag of je homo mag zijn of niet.

Het is niet waarschijnlijk dat Paulus niet op de hoogte zou zijn geweest tussen monogame homoseksuele relaties in zijn tijd. Maar ook al zou dat het geval zijn geweest, dan is dan niet relevant. Het fundament voor de afwijzing door Paulus van monogame homoseksuele relaties is gebaseerd op het scheppingsverhaal in Genesis. Daar lezen we duidelijk dat God seksualiteit enkel en alleen bedoeld heeft binnen het monogame huwelijk tussen man en vrouw (Gen. 2:18-24).

De Bijbel moet gelezen en uitgelegd worden in historische context. Dan wordt ook duidelijk waarom we ons aan veel wetten en aanwijzingen in het OT niet meer houden, en andere wel. De dierenoffers hebben overduidelijk afgedaan omdat de Here Jezus het volmaakte offer eens en voor altijd heeft gebracht. De wetten over huwelijk en seksualiteit hebben duidelijk niet afgedaan. We zien dat deze wetten en aanwijzingen in het OT door de Here Jezus en de apostelen onverkort worden aangehaald (zie bijv. de Bergrede in Matth. 5-7). Paulus haalt in 1 Kor. 6:9-11 overduidelijk het verbod op homoseksuele relaties in Lev. 18:22 en 20:13 aan. In 1 Tim. 1:8-11 haalt Paulus veel geboden uit het OT aan als nog gezaghebbend voor ons. En uit Ef. 5:21-33 is duidelijk dat het monogame huwelijk tussen man en vrouw (en alleen deze relatie) ten diepste een “mysterie” is: het is een beeld dat wijst naar de relatie tussen de Here Jezus en Zijn gemeente. Daarbij haalt Paulus Gen. 2:18-24 aan.

Daarnaast wordt de suggestie gewekt of de keuze voor een homoseksuele levensstijl los staat van het geloof in Jezus. Alsof Jezus onverschillig zou hebben gestaan tegenover een homoseksuele levensstijl. Het lijkt niet erg waarschijnlijk dat Jezus een dergelijke levensstijl die in het OT afgewezen wordt zou goedkeuren. Paulus wijst deze in elk geval overduidelijk af. Geloof in Jezus kan m.i. niet anders betekenen dan dat je ook je levensstijl aanpast aan Gods normen en waarden zoals we deze lezen in de Bijbel.

Eenheid onder Christenen in natuurlijk belangrijk. Maar dan niet ten koste van wat duidelijk in de Bijbel staat. Als over zaken waar de Bijbel duidelijk over is geen eenduidig standpunt ingenomen kan worden, is het de vraag of eenheid uiteindelijk zinvol, haalbaar en wenselijk is.

De worsteling van veel homoseksuelen is groot en zwaar. Als kerken moeten we daar oog voor hebben. Maar het zal de worsteling van hen niet verminderen door homoseksuele relaties acceptabel of “verantwoord” te verklaren in het licht van de Bijbelse gegevens (dat zijn ze voor de Bijbelschrijvers kennelijk overduidelijk niet!). Doen alsof de Bijbel achterhaald, niet relevant of zelfs onduidelijk zou zijn op dit punt doet geen recht aan Gods Woord.

This entry was posted in Bijbel en homoseksualiteit. Bookmark the permalink.

One Response to “Geloofsworsteling bij homo’s” (EO)

  1. P.Guijt says:

    De EO wil homoseksualiteit bespreekbaar maken. Dat is op zich heel goed, als het maar niet betekent dat homoseksuele relaties worden goedgepraat.
    Jammer is dat in de Visie van 1 t/m 7 juni een lesbienne (vooropgesteld zij dat ik haar niet veroordeel, want het gaat om haar eigen keuze waarmee zij zichzelf tekort doet en waarvoor zij zelf verantwoordelijk is) aan het woord is die uiteindelijk getrouwd is met een vrouw, wat volkomen in strijd is met wat de Bijbel zegt. Mensen die worstelen met homofiele of lesbische gevoelens worden niet geholpen met het toestaan van homoseksuele relaties. Integendeel. De Bijbel geeft een betere oplossing.

    Jammer is ook dat de lesbienne met bedenkelijke argumenten haar situatie van getrouwd zijn wil verdedigen, hoe goed ik me dat vanuit haar positie ook kan voorstellen. Zij wijst op Jezus en ons geloof in Hem, maar zij vergeet dat Jezus homoseksuele relaties en het homohuwelijk zou hebben afgewezen, want Hij wijst in de evangeliën op wat het Oude Testament (Gen. 2:23 en 24) zegt. Zij wijst ook op het belang van eenheid onder christenen, maar dat mag echter niet ten koste gaan van de waarheid, want dan is sprake van een valse eenheid. Wat ik ook vaak hoor van praktiserende homo’s en lesbiennes, is dat ze zeggen van God en Jezus te houden. Maar als ze zich niet houden aan Gods geboden, dan heb ik toch wel twijfels bij hun uitspraak, hoe goed ook bedoeld. Immers Jezus zegt, dat wie Hem liefheeft, Zijn geboden onderhoudt (Joh. 14:21). Opvallend is nog dat zij zegt dat na de zondeval alles is veranderd maar dat niet alles perse fout is. Daar zie je de opening om toch het foute toe te laten c.q. goed te praten, en hoe de duivel de mensen misleidt met allerlei drogredenen. Ik zeg dit niet om negatief te zijn tegenover de vrouw met lesbische gevoelens maar om duidelijkheid over wat gaande is. Alleen Gods waarheid, die door Hem uit liefde is gegeven, maakt mensen vrij.

    Er is een bijbelse en ook begaanbare weg, die helaas nauwelijks meer gehoord wordt omdat teveel christenen werelds zijn gaan denken, niet meer geloven in de verlossende kracht van de Heilige Geest en niet meer de hoge weg willen gaan van het vlees kruisigen en zich niet volkomen (willen) toewijden aan de wil van God. Alleen een aan God toegewijd leven van heiliging maakt werkelijk gelukkig zoals God in Zijn liefde voor elk mens bedoeld heeft. Maar toegegeven, dat is inderdaad een geestelijke strijd, maar die wel tot de overwinning en verlossing leidt. Dat mag je niemand onthouden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.