“Chicago Statement” liefdevoller dan “anti-LGBT Nashville Statement”

Ook in de VS zorgde de Nashville-verklaring bij introductie voor nogal wat ophef en reacties en aanvallen. Ook in de Chicago Tribune was een afwijzende reactie op de Nashville-verklaring te lezen. De schrijver is, en dat schrijft hij ook eerlijk, geen theoloog en gezien zijn schrijven lijkt het me lastig hem te beschuldigen van diepgaande kennis van de Bijbel. Toch heeft hij (dankzij zij katholieke achtergrond) onthouden dat Jezus sprak over iets belangrijk: liefde.

I’m not a theologian. I’m not even a particularly good Catholic, if we’re being honest, but I do believe Jesus preached an important concept: Love.

In wat God zegt over vormen van liefde die Hij goed vindt of afwijst lijkt hij ook niet erg geïnteresseerd te zijn:

The love Jesus encouraged is often distorted in ways that, in my mind, run afoul of what the man was talking about. The Nashville Statement is one of those distortions, a declaration that some love is acceptable and some love isn’t, that some people are acceptable in the eyes of God and some aren’t.

I don’t buy that. I’ll never buy that, and if that means I get kicked out of the club, so be it.

I’m not going to tell anyone what they should believe or what God wants or what makes someone a good Christian. But I will gladly tell you what I believe, and I’ll do it in the form of the Chicago Statement, since that’s where I happen to be.”

Naar eigen zeggen houdt hij het eenvoudig. Hij heeft zijn eigen gedachten over wat God zou moeten vinden van homoseksuele praktijken:

“”I believe God gave humans the ability to learn and grow and expand their understanding of each other and the world. The Nashville Statement says that being gay or lesbian or transgender is an offense to God. I believe it’s an offense to God to not acknowledge that all humans are different, to ignore the fact that telling LBGT people that they’re sinners, that their identity is wrong, that they’re somehow imperfect, is wildly and dangerously damaging, not to mention a sin in and of itself.

I believe we do a disservice to God if we ignore that LGBT youth are three times more likely to consider suicide than straight teens and that the suicide rate in the transgender community has been found to be as much as 10 times the national average. I think it’s unconscionable for anyone to not see the psychological harm that bigotry disguised as religious doctrine does to LGBT youth and adults.

I don’t think anyone who has ever met a gay teenager kicked out of his house because of who he loves, left homeless and alone, told he no longer belongs, could look at the words in the Nashville Statement and say: ‘This is what God wants. This is what Jesus would want us to do.

It isn’t. It’s not love. It’s quite the opposite. And I don’t care if, in the eyes of some, that disqualifies me from belonging to a religious group or from staking a claim to eventual salvation.

Because if making other humans feel less than human is a requirement for entry into heaven, I think I’ll keep my soul with me, buried in the dirt.

That’s the Chicago Statement.

Hij heeft zeker een punt als hij schrijft dat wij niet aan LGBT jongeren voorbij mogen gaan. Maar het lijkt mij onjuist om de psychologische moeiten waarmee deze jongeren worstelen enkel en alleen op de (vermeende) haat die de kerk tegen hen zou leren te schuiven. Bovendien hoeft aandacht en zorg voor deze jongeren vanuit de kerk niet automatisch te betekenen dat we een homoseksuele leefstijl als acceptabel of verantwoord zouden moeten gaan zien. Lees ook het commentaar van dr. Albert Mohler op het “Chicago Statement”.

This entry was posted in Bijbel en homoseksualiteit. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.